به گزارش سراج24، هفته گذشته مجله نیویورکر پرونده ای 25 صفحه ای راجع به زندگینامه محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران منتشر کرد و این پرونده مجموع گزارشها و مصاحبه های خبرنگار نیویورکر با ظریف در طول 25 سال گذشته بوده است . رابین رایت با این وجود حاشیه ای را نیز از ملاقات و مصاحبه با ظریف منتشر کرده که از حیث موارد مطرح شده بسیار جالب به نظر می رسد .
به کزارش خبرنگار سراج24 ، در این گفت و گو ظریف بیشتر از هر چیز به ضرورت احترام و تعامل دو طرفه ایران و غرب اشاره کرده و در عین حال بدش نیز نمی آید که مسایل داخلی را به مسایل هسته ای پیوند بزند و دوباره به طرف غربی هشدار دهد که در صورتی که از توافق هسته ای در مرحله کنونی استقبال نکند و حقوق ملت ایران را به رسمیت نشناسد ، باز هم امکان دارد که تجربه انتخابات سال 2005 یا به عبارت بهتر انتخابات ریاست جمهوری سال 84 تکرار شده و اصولگرایانی سر کار بیایند که دیگر به معمله هسته ای با غرب اهمیتی نمی دهند .
در این گزارش آمده است : معامله هسته ای تهران با غرب مطمئنا بر آینده سیاسی ایران تاثیر می گذارد . ظریف در این باره می گوید : «اگرما بتوانیم به مردممان نشان دهیم که غرب آماده معامله با ایران بر اساس احترام متقابل و منافع هر دو طرف و همچنین برداشتن گامهای دو طرفه است ، مطمئنا این مسئله در بسیاری از ابعاد سیاست خارجه ایران تاثیر گذار خواهد بود و بر سیاست داخلی ایران نیز تاثیر می گذارد .»
از او در مورد پیش بینی اش از رسیدن ایران و امریکا به نتیجه نهایی در این گفت و گوها سوال میشود و ظریف می گوید : «این مسئله هم سخت است و هم آسان . آسان به این دلیل که هردو طرف در اهداف همگرایی دارند . ما سلاح هسته ای نمی خواهیم و آنها هم میگویند که ما می خواهیم مطمئن شویم که ایران سلاح هسته ای ندارد . پس اگر این هدف اصلی باشد از نظر من ما همین حالا نیز به این هدف دست پیدا کرده ایم . ما تنها باید مکانیسمی پیدا کنیم که بر اساس آن روند توافق نهایی را طی کنیم .»
او در ادامه می افزاید :«اما جزییات ممکن است تا حدی دست و پا گیر باشند. سخت هم به این دلیل که کسانی که نمی خواهند چنین توافقی حاصل شود و کسانی که منافعشان در بی صداقتی و چالش بیشتر بین ایران و غرب است ، در کار خود جدی هستند و هر کاری بتوانند انجام می دهند که به هدف خود برسند و از توافق جلوگیری کنند .»
خبرنگار نیویورکر در ادامه می نویسد : او احتمالا جمله آخر را درباره کسانی که در آمریکا و اسراییل هستند بیان کرده است . اما پیش بینی می کند که اگر این توافق و معامله انجام شود ، آنها خود را برای مرحله بعدی و ایجاد چالشهای بیشتر آماده می کنند . ظریف معتقد است که این افراد هم اکنون فرصت پیدا کرده اند که با یکدیگر هماهنگی ایجاد کنند اما در عین حال بر این باور است که قعطعا شکست می خورند. از نظر ایران تنها چیزی که باید در مذاکرات وجود داشته باشد مقوله احترام به مردم ایران است . ظریف می گوید احترام به «حقوق ایران» و این به معنای حق غنی سازی برای ایران است پروسه ای که هم می تواند برای مصارف صلح آمیز انجام شود و هم ممکن است به ساخت بمب هسته ای ختم شود .
ظریف میگوید:«گفت و گوهای هسته ای راجع به تواناییهای هسته ای ایران نیست . این گفت و گوها درباره صداقت و شرافت و عزت ایرانیان است . اگر طرفهای دیگر اهمیت عزت و صداقت مردم ایران را درک کنند و بفهمند که از نظر بسیاری از ایرانیان از جمله کسانی که به مسئله غنی سازی در نطنز و اراک و فردو می پردازند ، عزت و صداقت فروختنی نیست . پس به همین ترتیب تکنولوژی و توسعه شان هم فروشی نیست . اگر این مسئله درک شود به درک مشترکی با ما می رسند .»
*** آیا مذاکرات به ظریف وابسته است ؟
خبرنگار نیویورکر در ادامه می نویسد : زمانی که من در ماه مارس در تهران بودم از ظریف پرسیدم که چقدر مسئله توافق هسته ای به او وابسته است . ظریف در این باره گفت:« نمی دانم» . اما یکی از دستیارانش که در کنار ما نشسته بود به سرعت جواب داد :« 90 درصد . نتیجه مذاکرات 90 درصد به او وابسته است .» ظریف در همین هنگام گفت : «امیدوارم که این درست نباشد .»
نگاه روحانی به دنیا با نگاه رییس جمهور سابق ایران محمود احمدی نژاد به شدت متفاوت است . ظریف می گوید :«ما چشم انداز دیگری به دنیا داریم . ما لزوما دنیا را با این نگاه نمی بینیم که همه چیز یا سیاه است و یا سفید. ما به این معتقدیم که احتمال تعامل و ارتباط نیز وجود دارد . ما بر این باوریم که حتما نباید با کسی موافق باشیم تا بتوانیم با او صحبت کنیم و به توافق رسیده و یا اینکه با او به درک متقابل برسیم .»
با این حال هیچ چیز نمی تواند جلوی نظام جمهوری اسلامی را به سمت بازگشت به تندروها و بازگشت به موقعیت قبلی اش بگیرد . ظریف می گوید :«رای دهندگان می توانند ما را به خانه هایمان بفرستند. من زودهنگام و در سن 45 سالگی بازنشسته شدم . پس دوباره هم احتمال دارد که بازنشسته شوم و فکر می کنم که مردم ما این حق را دارند که هر گزینه ای را که می خواهند اعمال کنند.»
احتمالا منظور او فشار احمدی نژاد بر وی برای خروج از عرصه خدمت در وزارت خارجه بوده است . ظریف انتخاب احمدی نژاد به عنوان رییس جمهور در سال 2005 را به دلیل شکست غرب در پاسخگویی به کمک های دیپلماتیک دولت اصلاحات در زمان محمد خانمی می داند و می گوید : «ایران سیاست «باز»ی را در پیش گرفته و سعی کرد با غرب تعامل داشته باشد . اما واکنش غرب بر پایه توهمات بنا شده بود و متاسفانه در کاخ سفید عده ای نشسته بودند که دانش کمی درباره دنیا و مردم ایران داشتند و فاصله زیادی با واقعیات داشتند . واکنش به این استقبال دیپلماتیک بسیار مغرورانه و پوچ و متوهمانه بود و مردم ایران به این عقیده رسیدند که حیثیتشان در معرض خطر قرار گرفته است؛ که «باز» بودن دولت و استقبال از غرب بادشمنی و خواسته های بیش از حد رو به رو شده است پس کسی را در انتخابات سال 2005 انتخاب کردند که دقیقا نقطه مخالف دولت قبلی بود . »
ظریف با اشاره به حوادث 11 سپتامبر و اقدام برخی از مردم در تهران که با شمع به خیابانها رفته بودند و همدردی خود با آمرکیاییها را بیان کردند ، بیان کرد که مردم ایران به آمریکا احترام می گذارند و تا دو هفته بعد از این ماجرا نیز در نماز جمعه و یا سایر مکانها شعار مرگ بر آمریکا سر داده نمی شد اما جواب کاندولیزا رایس و دوتالد رامسفلد به این همدردی مردم ایران ، اهانت به آنها بود . ظریف در ادامه میگوید : «ایرانیان به احترام به صورت بسیار مثبتی پاسخ می دهند . این را امتحان کنید . امتحانش که شما را نمیکشد !»
خبرنگار در ادامه در مورد تهدید آمریکا و اسراییل به جنگ علیه ایران اشاره می کند و ظریف پاسخ می دهد :« من در مورد جنگ هیچ نگرانی ندارم . من از کلمه نا امنی به جای جنگ استفاده می کنم؛ نا امنی و تنش و چالش . به نظر من مردم متمدن جنگ را رها کرده اند اما گاهی اوقات برخی هم نمی توانند تصمیم عاقلانه بگیرند.»
انتهای پیام/
